ဝရီးလုပ္ေတသူနန္႔ ေယာကၹလုပ္ေတသူတက္လာ။ ဝရီးလုပ္ေတသူကေျပာ )

“ ယင္းတြက္နန္႔ေျပာေစာ္လည္း အစ္ကို....။ ေစတနာေစာ္ လူတိုင္းနန္႔ မထုိက္တန္လို႔။ ”

“ ဟုတ္ေတ။ ဟုတ္ေတ။ ကၽြန္ေတာ္လက္ခံေရ။ ”

“ ေထာ....ေဒဂုၾကည့္။ ကၽြန္ေတာ့္တူအႀကီးေကာင္တစ္ေယာက္ အခက္အခဲျဖစ္နိန္လို႔ ညီသည္ဘားကုိ လားဗ်ာလ္ အကူအညီလားေတာင္းခီေရ....”

“ ေအး ”

“ ကၽြန္ေတာ့္တူ အငယ္ေကာင္ေစာ္ ကၽြန္ေတာ့္တူအရင္းလည္းျဖစ္ယင့္။ သူ႔အေၾကာင္း ေကာင္းလည္း မေျပာခ်င္ ”

“ ယေက မေျပာေက့ ”

. “ အဟင့္။ ယေကလည္း ေျပာခ်င္ေရ ”
“ ယေက ေျပာ ”
“ လြန္ခေရ ႏွစ္ေပါင္း(၂ဝ)ေလာက္ကဆုိေက ကၽြန္ေတာ့္တူအငယ္ေကာင္တစ္ေယာက္ မယားယူဖုိ႔ဖဲသာတစ္ခပ္လည္း မဟိခ။ အစ္ကိုသည္ဘားမွာ ပူဆာေရ။ ေယအခါ အစ္ကိုသည္လည္း မနိန္ႏိုင္။ မသံုးဝံ့၊ မစားဝ့ံဘဲ စုထားေရ ဖဲသာစေကေခ်ကို ညီမဂၤလာေဆာင္ဖု႔ိအတြက္ ျဖည့္ဆီးပီးခေရ။ ေထာ...ေဒဂု ႏွစ္ေပါင္း (၂ဝ)ၾကာလားခေရေနာက္ပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ့္တူအငယ္ေကာင္တစ္ေယာက္ ေကာင္းစားဗ်ာလ္ ႀကီးပြားခ်မ္းသာနိန္ေရ။ အစ္ကိုသည္က်ခါ ဒုကၡတိေရာက္လို႔။ မယားကရာ ရီပူေလာင္။ ဆီးရံုေရာက္။ မယားတစ္ဘက္၊ အေခ်တိတစ္ဘက္နန္႔။ သူ႔မွာ အလုပ္လုပ္ဖုိ႔အခ်ိန္မရ။ အဂု အေခ်တိမွာ ေက်ာင္းဖြင့္နိန္ဗ်ာလ္။ အေခ်တိကို ေက်ာင္းထားပီးဖုိ႔နန္႔ စာအုပ္စာတမ္းတိ ဝယ္ပီးဖု႔ိ ဖဲသာတစ္ျဗားလည္း မဟိ။ မတတ္သာေရအဆံုးမွာ ညီဘားကိုလား။ အကူအညီေတာင္း။ ဖဲသာ (၂)ေသာင္းခ်ီး။ ဖဲသာ (၂)ေသာင္းဆုိေစာ္က အငယ္ေကာင္ရုိ႕အတြက္ဆိုေက ယင္းေလာက္ထိမ်ားေစာ္လည္း မဟုတ္။ ေယဒါလည္း အငယ္ေကာင္က သူ႔အစ္ကိုသည္ကို အထက္စီးက အႏိုင္ယူဗနာ သူ႔အစ္ကုိအခက္အခဲကို မေျဖရွင္းပီးခ။ အေရးမစိုက္ခ။ ေဒခ်င့္ တရားလာ....”
“ ဇာတရားဖုိ႔လဲအစ္ကိုး။ အမွန္ဆုိေက အစ္ကို႔တူအငယ္ေကာင္ (ကၽြန္ေတာ့္ေယာကၹ)ေစာ္ ညီအစ္ကိုခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို နားလည္သင့္ေရ။ ယၿဗီးေက ကိုယ့္အစ္ကို အရင္းခေခါက္။ အဂုပိုင္ အခက္အခဲျဖစ္နိန္ေစာ္ကို သူ႔အနိန္နန္႔ ၾကည့္မနိန္သင့္။ ”
“ ေယနန္းရာအစ္ကိုး....။ ယင္းသူ႔ကို တစ္ခ်ိန္က ပီးဆပ္ခေရ အစ္ကိုတစ္ေယာက္၏ ေက်းဇူးတရားကို ေထာက္သင့္ေရ။ ယင္းသူ ေက်းဇူးမကန္းသင့္ ”
“ မရအစ္ကို...ကၽြန္ေတာ့္ေယာကၹသည္ေစာ္ ဖဲသာစေကဟိလို႔ တစ္ေယာက္ကိုလည္း ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ ႏွလံုးသားကုိလီပင့္ ဘဝင္ျမင့္နိန္ေစာင့္ခ်င့္။ ဘဝကုိမိန္႔ေရအေကာင္ကို ေယာကၹေတာ္ထားရေစာ္ ၾဟက္ဖုိ႔ေကာင္းေရအစ္ကိုး....”
“ ေမတၱာဆိုေစာ္ အလားနန္႔ အျပန္ဟိေရလတ္ကိုး....။ ေဒဂု သူ႐ုိ႕ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ေမတၱာဆုိေစာ္ အလားတစ္ခုတည္းရာဟိေရကား...”
“ အရာရာမွာ ဖဲသာတစ္ခုတည္းကိုေဂ်း ႀဟိတန္းတင္ဗ်ာလ္ လုပ္လုိ႔မရဆုိေစာ္ကို ကၽြန္ေတာ္သေဘာေပါက္လာယင့္ေထာ။ ဖဲသာထက္ျမတ္ေတ ေမတၱာတရားသည္သာ စိတ္ႏွလံုးကိုအီးျမဇီေစာ္မနား ”
“ ေအးလည္းအစ္ကိုး....ယင္းတြက္နန္႔လည္း ၾကည့္ဗလာခ်။ ကၽြန္ေတာ့္တူအႀကီးေကာင္တစ္ေယာက္ သူ႔ညီကို အျပစ္စကားတစ္ခြန္းလည္းမဆိုဘဲ ညီသည္႐ုိ႕မိသားစုကိုရာ မုဒိတာပြားဗနာ ေမတၱာပို႔နိန္လီယင့္။ သူ႔ညီအတြက္ဆုိေက သူ႔မုဒိတာစမ္းရီအိုင္ေစာ္ ဘဂၤလားပင္လယ္နန္႔အတူ ထာဝဇိုင္ စီးဆင္းနိန္လီဖို႔ဆိုဝါကိုး...။ ”
“ ေမတၱာထားေက စိတ္ႏွလံုးၿငိမ္းခ်မ္းရေရလည္းအစ္ကို....”
“ ဟုတ္ေတကိုး....ဟုတ္ေတ။ ယၿဗီးေက ေလာကီလူ႔ဘံုမွာနိန္ေက ဒုကၡတိနန္႔ လံုးပန္းနိန္ရေရ။ စိတ္ဆင္းရဲစရာတိႀကံဳရေရ။ အခက္အခဲတိျပည့္နိန္ေရ။ တစ္ခ်ဳိ႕ဆိုေက ေမတၱာတရားတိေခါင္းပါးကတ္ေတ။ မဝီးၿဗီးလို႔မၾကည့္ေက့။ ကၽြန္ေတာ့္တူ အငယ္ေကာင္ကိုၾကည့္ေထာ။ ယင္းသူ႔ပိုင္ဆုိေက ေနာင္တမလြန္အတြက္ တစ္ခုလည္း အျမတ္ပါဖို႔မဟုတ္။ ယင္းနန္႔ ကၽြန္ေတာ္႐ုိ႕ႏွစ္ေယာက္ မယားလည္း မရ။ က်ားလည္းမကိုက္လုိ႔ အခ်ိန္ဟိတုန္းမွာ ဘုန္းႀကီးလုပ္ေဇာင္ လားကတ္ေမကုိး။ ”
“ အူး....ေကာင္းေရနန္းရာကိုး..။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘုန္းႀကီးလုပ္ဖို႔ အေဖာ္ၾဟာနိန္ေစာ္။ သာသနာ့အရိပ္ဆုိေစာ္ လူသားတိအတြက္ ၿငိမ္းအီးရာအမွန္ခ်င့္။ သာသနာ့ၿမီမွာ တရားအလုပ္ကို အားထုတ္ဗ်ာလ္ နိဗၺာန္ကို ေရာက္ဖုိ႔အေရး ႀကိဳးစားဖုိ႔လားကတ္ေမ....”
“ ကိုင္း....နိန္မဝင္ခင္ ဆရာေတာ္ကိုေလွ်ာက္ဗ်ာလ္ ဘုန္းႀကီးလုပ္ေဇာင္လားကတ္ေမဖိ။ နိန္ဝင္ေက မေကာင္း။ ”
“ နိန္ဝင္ေက ဇာျဖစ္လို႔လဲကိုး...”
“ နိန္ဝင္ေက ဆရာေတာ္ ကိုးရီးယားကားၾကည့္လုိ႔ ”
“ ဟုတ္လား....”

( ႏွစ္ေယာက္သား ဆင္းလားလီကတ္ )


**ဤတြင္ မုဒိတာစမ္းရီအိုင္ျပဇာတ္ ၿဗီး၏ **

--.......
မွ
ု
•*♥*• မာန္ယုေက်ာ္ ( ေရႊဝေျမ ) •*♥*•
.

( သမီးေခ်ကို ရြက္လုိ႔ စင္ထက္ကို တက္လာ။ မ်က္ႏွာလည္း မေကာင္း။ စိတ္ညစ္နိန္ေရ၊ သနားဖုိ႔ေကာင္းေရအမူအယာနန္႔။ ဝမ္းနည္းလို႔ မ်က္ရည္က်။ သမီးေခ်ပါးထက္မွာ က်လားေရ မ်က္ရည္စက္ကို သုတ္ပလုိက္ေတ )

“ အစကပင္ အခင္ထြီးေျပာယင့္။ မင္းညီ မင္းကို လလႈိက္လလွဲဟိဖုိ႔လား။ မမိုက္မမဲဟိဖုိ႔လားလို႔။ ေဒဂု...ကၽြန္ေတာ့္ညီကို မုိက္မဲေရလို႔ ဆုိရဖုိ႔လား။ အေရးႀကီးလို႔ခ်ီးေရဖဲသာ (၂)ေသာင္းကိုေတာ့ မခ်ီး။ သားတိျဖဳန္းဖုိ႔မွာေရ ဖဲသာ (၅)ေသာင္းကိုက်ခါ ထည့္ပီးဖို႔ပ်င္နိန္ေရ။ ဟိယင့္သားနန္႔ မခ်ီးေစာ္ရာခ်င့္။ ရေရ....။ ကၽြန္ေတာ့္ညီ အဂုပိုင္ ခ်ခ်မ္းသသာနိန္ႏိုင္ေစာ္ကို ျမင္ရေက ကၽြန္ေတာ္ေက်နပ္ယင့္။

. လြန္ခေရ ႏွစ္ေပါင္း (၂ဝ)ေလာက္ကဆုိေက သူ႔မွာ မယားယူဖုိ႔ ဖဲသာတစ္ခပ္လည္း မဟိလုိ႔ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဟိေစာ္ေခ်နန္႔ သူ႔ကို မဂၤလာေဆာင္ပီးခေရ။ ေအး....ယင္းခါလည္း ညီဘားက ရလုိစိတ္ ေမွ်ာ္မွန္းဗ်ာလ္ ကူညီခေစာ္ကားမဟုတ္ေယ....။ အစ္ကိုရာမနား။ ညီအတြက္ပီးဆပ္ရဖုိ႔။ တစ္သက္မွာ ေဒညီတစ္ေယာက္တည္းရာဟိေစာ္။ ကၽြန္ေတာ့္ညီ ဇာပင္ျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့္ညီကို ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ေတ။ ကၽြန္ေတာ့္ညီေကာင္းစားေက ကၽြန္ေတာ္မုဒိတာပြားပီးနိန္လီဖိ ု႔။ ကၽြန္ေတာ့္ညီအတြက္ဆုိေက ကၽြန္ေတာ့္မုဒိတာစမ္းရီအိုင္ေစာ္ ခမ္းလီဖုိ႔မဟုတ္။ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္နန္႔အတူ ထာဝဇုိင္ စီးဆင္းနိန္လီဖုိ႔။ အင္း....အဂု ကၽြန္ေတာ္ညီမွာ သားေခ်ႏွစ္ေယာက္ Picnic လားဖုိ႔ ဖဲသာ (၅)ေသာင္းမွာနိန္ေရ....။ ပို႔ဖုိ႔ေနာက္က်ေက သားေခ်တိမာန္ပါလီကတ္ဖုိ႔လတ္။ အယင္စေက ပို႔ဖုိ႔ ပ်င္နိန္လီေရ....။ ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္း သားေခ်ႏွစ္ေယာက္ကို ေက်ာင္းထားပီးဖို႔နန္႔ စာအုပ္စာတမ္းတိဝယ္ပီးဖို႔ ဖဲသာလုိနိန္ေရ။ ဖဲသာၾဟာလို႔ ေနာက္က်ေက ကၽြန္ေတာ့္ကို သားေခ်တိ မာန္ပါလီကတ္ဖုိ႔လား။ အခ်ိန္မီၾဟာမပီးႏိုင္လို႔ အဘာတာဝန္မက်ီလုိ႔ ထင္လီကတ္ဖုိ႔လား။ ကၽြန္ေတာ္မေျပာတတ္။ အိမ္ကိုေရာက္ေက သားေခ်တိကို ဘေဇာင္ပိုင္ေျပာခီရဖို႔လဲခ်င့္။ မ်က္ႏွာငယ္ငယ္္ေခ်နန္႔ ကၽြန္ေတာ္အလာကိုေစာင့္လုိ႔ ဟိလီကတ္ဖုိ႔ေယ။ နိန္လည္း ဝင္နိန္ယာ။ ျပန္ခီရဖုိ႔ခ်....”

( ဆင္းလားလီ )


.........
•*♥*• မာန္ယုေက်ာ္ ( ေရႊဝေျမ ) •*♥*•
.